یادداشت‌های روزانه

جز معدود روزهایی هست که به جای اینکه شب بنویسم دارم این وقت روز اینجا می‌نویسم.

نمی‌دونم دیگه چند روز از قطعی اینترنت گذشته، این روزها هر کسی رو می‌شناختم دیدم یه جوری به اینترنت وصل شده اما کنارش یکی از دوستام هنوز آنلاین نشده. دلم نمی‌خواد به بدترین سناریو فکر کنم می‌خوام امیدوار باشم که اتفاقی نیفتاده.

دیروز تا ساعت دو ظهر خواب بودم. این روزها که بیشتر از نصف روزم با خواب میگذره خودمم بلاتکلیف می‌مونم البته که غروب هم نزدیک دو ساعت دوباره خواب بودم. فکر کنم توسط روح خواب تسخیر شده بودم :)

الآنم سرکارم و دوست دارم زودتر چهار بشه تا برم ادامه مانهوا دیشب رو بخونم.