یادداشت‌های روزانه

هرچقدر که روزها میگذره بیشتر از همیشه به این پی می‌برم که چقدر آدم دقیقه نودی هستم. همین کارهای پایان‌نامه می‌تونست خیلی زودتر تموم بشه تا الان اینجوری استرس نگیرم که تو این دو ماه اگه نتونم دفاع کنم محروم از تحصیل میشم یا چی. امیدوارم وضعیت بدتری پیش نیاد. اگه استاد راهنمام جوا نداد باید به مشاورم پیام بدم و نمیدونم تو این وضعیت وقتش رو داره تا متنم رو بخونه یا نه. ولی هر جوری هست تا هفته بعد برای مصاحبه کارم رو شروع میکنم.

بدجور استرس گرفتم. امیدوارم دعاهای مامان اینجا به دادم برسه تا بتونم همه چی رو راست‌وریس کنم.