یادداشت‌های روزانه

این روزها می‌تونست برای من روزهای خوشحال کننده‌تری می‌بود اگه جنگ نبود، اگه کشته شدن مردم این سرزمین رو نمی‌دیدم، اگه عطش اربابان جنگ برای رسیدن به منفعت خودشون رو نمی‌دیدم و اگه‌های زیادی که هنوز جوابی براشون نیست.

۱۳ روز از آخرین باری که اینجا نوشتم میگذره. به طرز عجیبی با یه کافینگ وصل شدم و احساس کردم همون بهتر که از این جهان قطع باشم :)

‌روز دوازدهم جنگ و تولد مامانه. روزهای بارونی تو خونه و وضعیت نامشخص کارم بعد به جنگ دیگه.

دفعه بعد که اینجا می‌نویسم یعنی چه اتفاقی افتاده؟

امیدوارم همه دوستام و کسایی که میشناسم‌شون رو بعد جنگ دوباره زنده ببینم.